Wij zijn Hetty en Lauran, de mensen achter Bikefeeling.

Onze reisverslagen staan ook op deze website!

Fietsen is bij ons nooit een groot plan geweest. Het is er gewoon ingeslopen. Voor we het wisten, deden we alles op de fiets. Alles binnen twintig kilometer eigenlijk. Boodschappen, afspraken, de hond even laten rennen. Omdat we dat samen fijn vinden. En omdat het voor ons klopt.

En als het kan, stappen we op voor een langere tocht of een fietsreis. Niet om ergens te moeten zijn, maar om onderweg te zijn. Gewoon fietsen. Kijken wat er komt.

Fietsen mag groeien. Dat heeft bij ons ook tijd gekost. We zijn niet begonnen als wereldfietsers of kenners. We fietsten gewoon graag. Gaandeweg ontdekten we wat bij ons paste. Want fietsen hoeft niet groots of perfect te zijn. Als het maar goed voelt.  
Wij gingen in 2001 voor het eerst op fietsvakantie. Eén versnelling. Een tentje dat we mochten lenen. Een luchtbed in de aanhanger. De hond mee. Onze jongste was acht en reed op een klein fietsje met een koffertje achterop, zijn knuffel erin. We fietsten een rondje om onze woonplaats en kwamen niet verder dan zestig kilometer van huis.

En toch voelde het als een expeditie. Alles was nieuw: het ritme van samen fietsen, het zoeken naar een slaapplek, wakker worden in de tent. We wisten toen nog niet hoe het verder zou gaan, maar we wisten wél: dit smaakt naar meer.

Vanaf dat moment hadden we het fietsvirus te pakken.

  
Het jaar erop fietsten we vanuit Brabant in vijf dagen naar Six Flags. Een grote wens van de kinderen. Daarna via de Veluwe en door Brabant weer terug naar huis. Geen high-end spullen, gewoon wat we hadden. En elke dag dat gevoel van: we komen ergens omdat we zelf trappen.  
Op een gegeven moment merkten we dat de fietsen ons tegenhielden. Niet omdat ze slecht waren, maar omdat ze niet pasten bij wat wij wilden doen. We hebben lang gekeken, vergeleken, gevoeld. En toen besloten we: dan bouwen we ze zelf.

Frame, velgen, spaken, een Deore-groep – alles bij elkaar gezocht en opgebouwd tot de fietsen die we in ons hoofd al kenden. Daarmee reden we een rondje Nederland buitenom. Langeafstandsfietspaden, eilandhoppen, wind tegen, wind mee. Dat gevoel van ruimte en eenvoud… dat is nog steeds een van onze favoriete tochten.

Daarna begon het te kriebelen: bergen.

We lieten ons met Cycle-Tours naar St Ives in Cornwall brengen en fietsten vanaf daar naar huis. De steile, korte hellingen van Cornwall, waar je soms echt even afstapt om op adem te komen. Daarna het rustige tempo langs het kanaal richting Londen. Dwars door de stad, verkeer om je heen, en dan ineens weer water en ruimte. Met de boot van Harwich naar Hoek van Holland. 

Als we hier nu op terugkijken, zien we geen perfecte voorbereiding of ideale uitrusting. We zien avontuur, proberen, aanpassen. En vooral: onderweg ontdekken wat voor ons werkt.

Zo begint het vaak. Klein. Dichtbij. Met wat je hebt.

En voor je het weet kijk je terug en denk je: ja, dáár is het begonnen. 
  
In die vakantie ontdekten we ook wat we niet goed hadden gedaan.

Bergaf, met volle bepakking, begon het damesframe te zwabberen. Dat onrustige gevoel in je stuur wil je niet als het tempo oploopt. De velgen bleken te slap. In de bergen merkten we dat schakelen niet soepel genoeg ging op het moment dat het moest. Dan sta je half op een helling te zoeken naar de juiste versnelling. En op een dag brak zelfs het achterpad af, door verkeerd schakelen onder volle belasting.  
De Rohloff-naaf was net op de markt. Met zijn HTS-achtergrond bekeek Lauran die naaf tot in detail. Niet omdat het bijzonder moest zijn, maar omdat we betrouwbaarheid zochten. En vooral: makkelijk kunnen schakelen. Ook vanuit stilstand, Fijn als je net te laat had teruggeschakeld voor een klim.

We kochten een frame dat echt geschikt was voor een Rohloff-naaf en bouwden de fiets opnieuw op met stevige wielen en degelijke onderdelen. Het verschil voelden we meteen. Meer stabiliteit. Meer vertrouwen. Daarmee reden we later door Schotland en Noord-Engeland, in wind en regen, zonder dat de fiets steeds onze aandacht vroeg. 
 
Voor een paar vrienden bouwden we daarna ook fietsen. Zo leerden we nog beter waar je op moet letten. Maar naast Laurans volle baan werd het druk. Overdag werken, ’s avonds sleutelen in de werkplaats.

In die periode maakten we kennis met idworx. Hun manier van bouwen, zonder concessies op de plekken waar het ertoe doet, herkenden we direct. Na een goed gesprek met Gerrit Gaastra besloten we idworx te gaan verkopen. Omdat het klopt bij hoe wij fietsen en hoe wij naar kwaliteit kijken.  
Met onze idworx Easy Rohlers hebben we in de jaren daarna veel reizen gemaakt. Fietsen waar we zelf duizenden kilometers op hebben gereden, in weer en wind, met en zonder bepakking.

We waren met een groep van De Wereldfietser in Thailand, van Chiang Mai naar Nong Khai. Warmte die al vroeg op de dag zwaar op je schouders ligt. De geur van rijstvelden. De fietsen deden wat ze moesten doen. Dat geeft rust in een land dat zo anders is dan thuis.

Begin 2009 fietsten we zes weken door Costa Rica. Tropisch regenwoud waar het groen bijna licht geeft. Uren langs de kust, de zee steeds naast je. Modder, vocht, korte steile klimmetjes. We hoefden niet na te denken over schakelen of wielen. We konden gewoon fietsen.

Eind 2009 en begin 2010 trokken we bijna twee maanden door het Andesgebergte, op de grens van Chili en Argentinië. Wijngaarden, lege valleien, eindeloze luchten. Van Vicuña naar Los Flores namen we de Paso Agua Negra tot 4800 meter hoogte. Vier dagen op hoogte. ’s Ochtends ijs op de tent, stenen onder de banden, een stilte die bijna drukt op je oren. Verder naar het zuiden reden we door het merengebied van Argentinië en Chili. Helderblauw water, besneeuwde toppen in de verte, lange dagen waarin het ritme vanzelf ontstaat.

Eind 2011 en begin 2012 fietsten we twee maanden door de Filipijnen. In de zomer van 2012 door de Dolomieten en Slovenië. In het voorjaar van 2013 door Andalusië, met de geur van kruiden langs de weg. Onze reisverslagen staan op deze website.

Maar onze Easy Rohlers kennen niet alleen verre landen. Ze reden net zo goed door de Belgische Ardennen, het Reuzengebergte in Tsjechië en in Oostenrijk. Zelfs de Amstel Gold Race in Zuid-Limburg bleek gewoon goed te doen.

Op 10 mei 2013 vierden we ons 25-jarig huwelijk. Niet in een zaal, maar op de fiets.

We maakten er een fietsfeest van. Ongeveer tachtig fietsers waren erbij. Klanten, vrienden, mensen van De Wereldfietser. Velen kwamen op de fiets en namen hun tent mee. Vrijdagnacht stonden er zo’n vijftig tenten in onze tuin.

Geen strak georganiseerd programma, maar samen fietsen, samen eten, verhalen delen. Fietsen tegen het hek, modder op schoenen, lachen om routes die nét anders liepen dan gepland.

Fietskunstenaar Patrick Smit kwam langs en liet zien wat je allemaal met een fiets kunt doen. Balanceren, draaien, spelen met evenwicht. We stonden met open mond te kijken. Het maakte het feest compleet.

Als we eraan terugdenken, voelen we vooral dankbaarheid. Dat zoveel mensen die liefde voor fietsen delen. En dat we dat gewoon in onze eigen tuin mochten vieren. 
 
 
 

Op zaterdag kwam Gerrit Gaastra ons feliciteren. Gewoon bij ons in de tuin, tussen de tenten en de fietsen. Hij nam de tijd om te vertellen over zijn visie op fietsen bouwen. 

In 2014 werden we gebeld door Robbert Rutgrink van Santos. Of we erover wilden nadenken om ook Santos-dealer te worden.

Santos kenden we natuurlijk al. Fietsen die je helemaal zelf kunt samenstellen. Geen standaard model waar je het maar mee moet doen, maar stap voor stap opbouwen zoals jij het nodig hebt.

Wat we ook mooi vinden, is dat Santos al vroeg met Rohloff en riemaandrijving werkte. Geen ketting die je moet schoonmaken na een natte dag, maar een stille riem die gewoon blijft lopen. Zeker op reis is dat prettig. Minder gedoe. Meer fietsen.

Voor ons voelde het als een logische stap. Geen koerswijziging, maar een verbreding. Zodat we nog beter kunnen kijken wat bij iemand past. Want de ene fietser is de andere niet. En dat is precies wat het mooi maakt. 
 

Wij bleven gewoon fietsen. En ondertussen groeide Bikefeeling met ons mee.

Lauran ging van vijf naar vier naar drie dagen werken. Elke vrije dag stond in het teken van sleutelen, passen, gesprekken in de winkel. Tot in de coronatijd het moment kwam dat hij helemaal stopte bij zijn werkgever. Vanaf toen fulltime fietsenmaker. Dat was spannend, dat geven we eerlijk toe. Maar het voelde ook als een stap die al langer onderweg was.

Hetty doet de inkoop, de verkoop en bouwt aan deze website. Samen vormen we Bikefeeling. En ja, soms merken we dat er minder tijd overblijft voor verre reizen. Maar ook hier rondom huis, langs de Maas of door de Brabantse polder, maken we nog steeds graag onze rondes. Even uitwaaien aan het eind van de dag.

Wat we belangrijk vinden, is dat jij zelf ervaart of een fiets bij je past. Mooie testrapporten zijn prima, maar uiteindelijk moet jij erop zitten en voelen wat het met je doet. Daarom nemen we daar de tijd voor.

Je droomfiets bouwen we samen op. Wil je een ander stuur, een andere drager of een andere voorbouw, dan passen we dat kosteloos aan. Dat vinden we normaal. We hebben allebei een bikefit-opleiding gevolgd, omdat we uit eigen ervaring weten hoeveel verschil een paar millimeter kan maken. Een fiets leveren we pas af als hij echt goed voelt. Niet met het idee dat je er nog maar aan moet wennen.

Bij onderhoud geven we graag uitleg. We werken op afspraak en vaak kun je wachten terwijl we sleutelen. Je mag meekijken of zelf meedoen. Dan weet je thuis en onderweg wat je kunt. We hebben klanten van Terschelling tot Brussel. Dan is het prettig als je je fiets dezelfde dag weer mee naar huis kunt nemen.

Met meer dan twintig jaar fietsvakantie-ervaring weten we wat onderweg belangrijk is. Wat je wel meeneemt. Wat je beter thuis kunt laten. Hoe je een fiets inpakt voor het vliegtuig. Wat handig is om zelf te kunnen repareren. Die ervaringen delen we graag, één op één in de werkplaats, met een kop koffie of thee erbij.

Voel je welkom om een afspraak te maken. 

Graag tot ziens,

Hetty en Lauran Willemsen